RYS HISTORYCZNY SZKOŁY HOME>>>
Budynek przy dawnych ulicach Bruederstrasse i Edgar Muellestrasse po roku 1945 Brackiej i Paderewskiego był szóstym obiektem oddanym w Nysie dla potrzeb polskiego szkolnictwa podstawowego, odradzającego się po II wojnie światowej. Trudno określić dokładną datę rozpoczęcia działalności. Materiały archiwalne wskazują, że w roku szkolnym 1949/50 w budynku obecnej SP nr 5 rozpoczęli naukę uczniowie placówki pod nazwą Szkoła Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.
Wcześniej w budynku tym, powstałym w 1870 roku mieściło się gimnazjum realne (Stadtusches Realgymnasium). Była to pierwsza na Śląsku szkoła o profilu matematyczno-przyrodniczym, o bardzo bogatych tradycjach wykazie absolwentów z 1930 roku pod nr 563 figuruje wpis: Konrad Bloch. Ten urodzony w Nysie amerykański biochemik, otrzymał w 1964 roku Nobla w dziedzinie medycyny, za badania nad istotą cholesterolu, które pozwoliły na skuteczne zapobieganie najbardziej dokuczliwej i groźnej chorobie obecnych czasów - arteriosklerozie, będącej przyczyną nękających współczesną populację ludzką, zawałów serca.
Absolwentem tej szkoły był również Bernhard Grzimek, znakomity zoolog i obrońca afrykańskiej fauny, współtwórca słynnego parku Serengeti.

Do czasów powojennych na terenie powiatu nyskiego funkcjonowały szkoły niemieckie, stąd szkoła polska nie mogła sobie w pierwszym okresie zdobyć powszechnego uznania. Wpływały na to również warunki społeczno - polityczne tego okresu.
Sukcesywnie prowadzono remonty budynku o kubaturze 17 820 m 3 , 3 piętrowego zawierającego 23 izby lekcyjne i 13 sal pomocniczych oraz aulę. Pierwszym kierownikiem szkoły był Ferdynand Kupka. Pierwsze grono pedagogiczne tworzyli : Anna Chmielewska, Helena Bieniarz (Rulewicz), Hlebowa, Mieczysław Kamiński, Karol Cholewa, Jadwiga Orłowa. Poprzez pracę społeczna kosztem wolnego czasu kierownictwo i pedagodzy pracowali przy końcowych pracach, upiększaniu szkoły, budowie boiska i ogródka.
Szkoła Podstawowa TPD od początków istnienia była szkołą siedmioletnią, szkołą jednolitą, powszechną, obowiązkową i bezpłatną. Zgodnie z materiałami archiwalnymi rozpoczęło w niej naukę 130 uczniów. Średnio na 1 nauczyciela przypadało 21,6 uczniów, co było najniższym wskaźnikiem spośród innych placówek tego typu funkcjonujących w mieście. W późniejszych latach liczba uczniów stale wzrastała. W roku szkolnym 1957/58 liczba uczniów wynosiła 573.
Kolejnym kierownikiem SP nr 5 został Karol Cholewa, a następnie na bardzo krótki okres czasu Zenon Zieliński. Od roku szkolnego 1967/68 stanowisko kierownika szkoły objęła Halina Woźniak. W latach 1961-70 obserwuje się okres stabilizacji placówki. Dnia 20 czerwca 1969 roku w SP nr 5 w Nysie odbyła się podniosła uroczystość nadania imienia szkole 2 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej Jana Henryka Dąbrowskiego. W tym samym roku cała powierzchnia dziedzińca pokryta została asfaltem bitumicznym. Prace te wykonano czynem społecznym, a nadzorował je zastępca kierownika szkoły Czesław Urbaniak. Lata urzędowania pani Haliny Woźniak jako kierownika szkoły obfitowały w wiele ważnych wydarzeń w życiu szkoły. W roku szkolnym 1968/69 otwarto 5 nowych gabinetów. 31.05.1970 r. szkoła otrzymała sztandar, 500 zł jako składkę na sztandar na konto Komitetu Rodzicielskiego SP nr 5 w Nysie wpłacił Minister Oświaty i Szkolnictwa Wyższego Wicedyrektor Gabinetu Ministra mgr Wł. Ćwikliński. Szkoła otrzymała również 12.11.1972 roku sztandar harcerski. W roku szkolnym 1974/75 kierownictwo objęła Maria Kruszyńska, która była dyrektorką do 1991roku. W tym też roku funkcje dyrektora objęła pani Irena Studencka, która sprawuje ja do dnia dzisiejszego.
Szkoła jako pierwsza na południu Polski wprowadziła nauczanie zintegrowane, znacznie wyprzedzając reformę ogólnopolska. Dokonano wiele zmian w budynku szkolnym. Zmieniono instalacje elektryczna, wyremontowano po powodzi 1997 r. sanitariaty, powstały pracownie komputerowe. Wymieniono stolarkę okienna i dokonano remontu elewacji budynku.